Орындаған : Кулбаева Ақшолпан Камаладинқызы Тобы : 509 Б

атындағы БАТЫС ҚАЗАҚСТАН МЕМЛЕКЕТТІК МЕДИЦИНАЛЫҚ УНИВЕРСИТЕТІ

Кафедра: Жедел көмек көрсету
Пән: Жедел көмек көрсету

Анафилактикалық шок

түскеннен соң туындайтын ағзаның жедел жүйелі түрде туындайтын аллергиялық реакция,

өмірге қауіп төндіретін және айқын гемодинамиканың бұзылысымен, сонымен қатар басқа ағзалар мен жүйелердің бұзылысымен жүреді.

Ауырлық дәрежесі бойынша:
Жедел кеселсіз (қатерсіз) І

дәрежелі
Жедел кеселді (қатерлі) ІІ дәрежелі
Созылыңқы ІІІ дәрежелі
Рецидивтеуші IV дәрежелі
Абортивті

(табиғи — бензилпенициллин, жартылай синтетикалық — ампициллин, амоксициллин, карбенициллин, оксациллин

ж.т.б., жартылайсинтетикалық пенициллиндермен комбинирленген — амоксиклав, аугментин ж.т.б.),
— сульфаниламид+триметоприм,
— стрептомицин,
— левомицетин,
— тетрациклины (көптеген консерванттардың құрамында бар).

вакциналар мен анатоксиндер,
— биологиялық экстракттар және ферменттер (трипсин, химотрипсин ж.т.б.),
—

гормональды препараты (инсулин, АКТГ, гипофиз артқы бөлімінің экстракттары),
—плазма препараттары және плазмаауыстырушы ерітінділер.

(«cainic» allergy —новокаинға, лидокаинға, тримекаинға ж.т.б.)
- Рентгеноконтрастты заттарға
- Йоды бар

заттарға
- Миорелаксанттарға
- Дәрумендер, әсіресе В1  (кокарбоксилаза) тобының.

жұмыртқа, астық тұқымдастарына, т.б.
IV.  Лечебные аллергены
V.  Физикалық факторлар (тоңу,т.б.)
VI. Латекс өнімдерімен байланыс (қолғаптар, катетерлер, резинкалық

пробиркалар, маскалар, т.б.).

жұмыртқа, астық тұқымдастарына, т.б.
IV.  Лечебные аллергены
V.  Физикалық факторлар (тоңу,т.б.)
VI. Латекс өнімдерімен байланыс (қолғаптар, катетерлер, резинкалық

пробиркалар, маскалар, т.б.).

көпіршіктер түзілуі түрінде көіренді. Бұл кезеңде біріншілік медиаторлар әсер етеді.
Кеш

сатысы: 2-6 сағаттан соң дамиды. Бұл кезең екіншілік медиаторлардың бөлінуімен байланысты. Ісік, қызару, терінің қатаюы, 24-48 сағ соң пайда болатын петехиялар түрінде көрінеді.

(қорқыныш, өлімнен қору, «ыстық леп согу»),
- Жедел әлсіздік, бас айналуы,
-

Естің бұзылыстары
- Басқа, тілге, бетке ыстық қан құйылу(ысу, ызару),
- Парестезиялар,
- Дем алудың қиындауы, бас ауруы, жөтел, жүрек аймағындағы ауру сезімі, кеудедегі қысу, ауру сезімі, жүрек айну, құсу.

Жүрек аймағындағы ауру сезімі.

Асфиксиялық вариант:
- Жөтел, дауыстың қарлығуы, демнің тарылуы.

Церебралды

вариант:
- Қорқыныш/қозудың пайда болуы.

Абдоминалды вариантында («жалған іш бүлігі» симптомокомплексі ретінде көрінуі мүмкін):
- эпигастралды аймақтағы кенеттен ауырсыну,

Жедел қатерлі ағымында науқас шағымдар айтпауы мүмкін. Науқаста кенеттен естің тануы, жүректің тоқтауы, клиникалық өлім болуы мүмкін.

тондары анық емес (глухой);
АҚҚ тез төмендейді (ауыр ағымында ДҚҚ анықталмайды);
Тыныстың

бұзылысы (ентігу, стридролар);
Мидриаз және жарыққа реакция болмайды.
Гемодинамикалық вариантында:
АҚҚ жедел төмендеуі;
Пульстің әлсіздігі және жоғалуы;
Перифериялық тамырлардың спазмы (қуқылдық) немесе олардың кеңеюі (жайылмалы «отты гиперемия») және микроциркуляция дисфункциясы (терінің қуқыл тартуы, цианоз).

Физикальды тексеру кезінде:

гипоксиямен респираторлы дистресс синдромының дамуы.
Церебральды вариантында:
Ұстамалардың пайда болуы;
Есінің бұзылуы, психомоторлы

қозу;
Тыныстық аритмия;
Вегето-тамырлық бұзылыстар;
Менингиальды және мезенцефальды синдромдар.
Абдоминалды вариантында:
Ішастардың тітіркену белгілерінің болуы.

Физикальды тексеру кезінде:

симптоматики, шок полностью купируется под влиянием соответствующей интенсивной терапии.

острое злокачественное: характеризуется острым началом с быстрым падением АД (диастолическое— до 0 мм рт. ст.), нарушением сознания и нарастанием симптомов дыхательной недостаточности с явлениями бронхоспазма; даннаяформа является достаточно резистентной к интенсивной терапии и прогрессирует с развитием тяжелого отека легких, стойкого падения АД и глубокого коматозного состояния; чембыстрее развивается АШ, тем более вероятно развитие тяжелого АШ с возможным летальным исходом (поэтому для данного течения АШ характерен неблагоприятный исход, даже при проводимой адекватной терапии).

симптомами, активная противошоковая терапия дает временный и частичный эффект; впоследующем

клиническая симптоматика не такая острая, но отличается резистентностью к терапевтическим мерам.

рецидивирующее течение: характерно возникновение повторного состояния после первоначального купирования его симптомов, нередко возникают вторичные соматические нарушения.  абортивноетечение: шок быстро проходит и легко купируется без применения каких-либо лекарств.

(САД и ДАД ниже нормы на 20-40 мм рт.ст.);
 начало

заболевания с предвестников (высыпания, першение в горле и т.д.);
 сознание сохранено;
 сердечная деятельность сохранена;
 легко поддается противошоковой терапии;
 продолжительность АШ лѐгкой степени от нескольких минут до нескольких часов.
II степень:
 САД в пределах 90-60 мм рт.ст., ДАД до 40 мм рт.ст;
 отсутствие потери сознания;
 одышка;
 асфиксия(вследствие отека гортани);
 тахикардия, тахиаритмия;
 хорошо поддается противошоковой терапии.

около 0 мм рт.ст;
 цианоз;
 постепенная потеря сознания;

 судорожный синдром;
 пульс неправильный, нитевидный;
 противошоковая терапия малоэффективна.
IV степень:
 клиника развивается стремительно;
 немедленная потеря сознания;
 АД не определяется;
 эффект от противошоковой терапии отсутствует;
 летальный исход наступает в течение 5-40 минут.
Возможно развитие поздних осложнений:
 демиелинизирующего процесса;
 аллергического миокардита;
 гепатита;
 неврита.

дәрілер қабылдау;
Ұзақ уақыт дәрі дәрмектерді бірнеше курспен қабылдау;
Депо-препараттарды қабылдау;
Полипрагмазия;
Ұзақ уақыт

дәрілік және химиялық әсерлері бар заттармен жұмыс жасау.

гипокалиемия, гипоксия (АШ II др);
 айқын метаболикалық ацидоз, ауыр

гипоксемия (АШ III др);

температура, диурез бақылау, пульсиометрия.
Көрсеткіш бойынша жүргізіледі:
ЦВҚ көлемі – оң жақ

жүрекшеге қысым түскенін көрсетеді. Күштің төмендеуі к/т инфузионды терапия жүргізу керектігінің белгісі. Қысымның жоғарылауы (15 мм с.б.б. жоғарылауы) сұйықтықпен толғанын немесе жүрек функциясының бұзылғандығын көрсетеді.
Өкпе артериясындағы ҚҚ анықтау (сол жақ жүрекшеге күш түсуді анықтау).
Кеуде торына R-графия (қосымша ауруларды анықтау);
Іш қуысы мен кіші жамбас УДЗ (басқа аурулармен дифф-диагностика жасау үшін)

лекарственного средства, удалить жало насекомого и т.д.).
Уложить больного с приподнятым

ножным концом, обеспечить проходимость верхних дыхательных путей и доступ кислорода.
Выше места введения медикамента или ужаления по возможности наложить жгут.
Обеспечить поступление к больному свежего воздуха или ингалировать кислород (по показаниям). Кислород поступает через маску, носовой катетер или через воздуховодную трубку, которую устанавливают при сохранении спонтанного дыхания и отсутствии сознания.
Сохранить или обеспечить венозный доступ.
Мониторировать АД, пульс, частоту дыхательных движений. При отсутствии возможности подсоединить монитор измерять АД, пульс вручную каждые 2-5 минут, контролировать уровень оксигенации.

дыхания и кровообращения проводить наружный массаж сердца, прием Сафара (в

положении пациента лежа на спине разгибают голову больному, выводят вперед и вверх нижнюю челюсть, приоткрывают рот) и ИВЛ.
Взрослым компрессию грудной клетки (непрямой массаж сердца) проводить с частотой 100 в минуту на глубину 1/3 толщины грудной клетки; детям – 100 в минуту на глубину 4-5 см (младенцам 4 см). Соотношение вдохов с компрессией грудной клетки – 2:30.
У больных с нарушением проходимости дыхательных путей вследствие отека глотки и гортани необходимо интубировать трахею.

и сердечной недостаточности от начала введения (или поступления в организм)

аллергена, тем менее благоприятен прогноз лечения;
Раствор эпинефрина 0,1% (является препаратом выбора); в/м в середину передне-латеральной поверхности бедра, 0,3-0,5 мл (0,01 мл/кг веса, максимум – 0,5 мл) (В),при необходимости введение эпинефрина можно повторить через 5-15 минут;
При неэффективности проводимой терапии:
в/в струйно, дробно, в течение 5-10 минут: 1 мл 0,1% раствора разводят в 10 мл 0,9% раствора хлорида натрия); и/или в/в капельное с начальной скоростью введения 30-100 мл/час (5-15 мкг/мин), титруя дозу в зависимости от клинического ответа или побочных эффектов эпинефрина: 0,1% - 1 мл в 100 мл 0,9% раствора хлорида натрия

норэпинефрин,2-4 мг (1-2 мл 0,2% раствора), разведя в 500 мл

5% раствора глюкозы или 0,9% раствора хлорида натрия, со скоростью инфузии 4-8 мкг/мин до стабилизации АД.
 допамин (в/в капельно): 400 мг растворяют в 500 мл 0,9% раствора натрия хлорида или 5% раствора глюкозы с начальной скоростью введения 2-20 мкг/кг/мин, титруя дозу, чтобы систолическое давление было более 90 мм рт.ст.;
Инфузионная терапия в/в капельное (струйное) введение плазмозамещающих препаратов:
 раствор натрия хлорида 0,9% (или другие изотонические растворы), 1-2 литра (5-10 мл/кг впервые 5-10 минут).
Гормональная терапия: в начальной дозе:
 дексаметазон 8-32 мг в/в капельно; или  преднизолон 90-120 мг в/в струйно;

полной стабилизации гемодинамики и при наличии показаний.
препараты выбора:


клемастин 0,1%-2 мл (2 мг), внутривенно или внутримышечно; или
 хлоропирамин 0,2%, внутривенно или внутримышечно1-2 мл; или
 дифенгидрамин 25-50 мг, при внутримышечном введении разовая доза составляет 10-50 мг (1-5 мл), максимальная разовая доза – 50 мг (5 мл), высшая суточная доза – 150 мг (15 мл).
Применение бронходилятаторов:
При сохраняющемся бронхообструктивном синдроме несмотря на введение эпинефрина:
 аминофиллин внутривенномедленно 5-6 мг/кг 2,4% раствора в течение 20 мин; внутривенно капельно 0,2-0,9 мг/кг в час (до устранения бронхоспазма).
Ингаляционная терапия:
 раствор сальбутамола 2,5 мг/2,5 мл (через небулайзер);
 увлажненный кислород (под контролем SpO2) .

0,18%-1,0 мл, ампула
• норэпинефрин 0,2% - 1,0, ампула
•

преднизолон 30 мг, ампула
• дексаметазон 4 мг – 1,0 мл, ампула
• гидрокортизон 2,5% - 2 мл, ампула
• натрия хлорид 0,9% - 400 мл, флакон

генерализованная форма, средней тяжести течения.
2. Анафилактический шок на инъекцию

пенициллина, асфиктическая форма, легкое течение.